Tuin blomme, plante en struike

Bell Portenshlag

Pin
Send
Share
Send
Send


Bluebell Karpatiese - ongelooflik delikate en buitengewone skoonheid blom. Die unieke grasie word deur baie tuiniers en landskapontwerpers gebruik om hul plot te versier. As gevolg van die pretensie van die plant in die versorging van die Karpatiese klok en die hele proses van groei, is dit 'n eenvoudige saak en net 'n plesier. Ten spyte hiervan, sal ons in hierdie artikel met jou 'n paar wenke deel wat selfs beginner tuiniers sonder hierdie moeilike blomme kan laat groei.

Die keuse van ligging en grond

Aangesien die Karpatiese klokkie, soos hierbo genoem, 'n heeltemal onpretensieuse plant is, kan dit beide op 'n sonnige plot en in 'n klein skaduwee geplant word. Die grond vir plant moet vrugbaar en goed gedreineer wees. Ook, wanneer jy 'n Karpatiese klok plant, is dit belangrik om in ag te neem dat die suurheid van die grondneutrale of effens suur grond toelaatbaar is. As jy nie te swaar grond daarvoor gebruik nie of dreinering nie voorberei nie, sal stagnante water tot rotting lei.

In die afwesigheid van goed losgemaakte vrugbare grond op die terrein, veral met betrekking tot leemgrond, is dit toelaatbaar om turf en 'n paar sand by te voeg. Te los grond kan "geweeg word" deur humus en soetgrond by te voeg.

Saailing voorbereiding

Die mees algemene manier om die Karpatiese klok te groei is van saad. Baie klein en ligte sade (ongeveer 'n duisend stukke weeg minder as 0,25 gram) gee 'n hoë persentasie ontkieming - meer as 4000 lote per gram. Maar ondanks dit is hulle baie wispelturig en benodig 'n sekere verharding. Dit is nodig om hul voorbereiding vir saai in Februarie te begin. Geplant sade gedurende die maand ontkiem by 'n temperatuur van minstens 20 ° C, met inagneming van die konstante vog en die teenwoordigheid van verspreide sonlig. Maak ook seker dat u die saailinge periodiek lug. Vanaf die oomblik waarop die eerste lote (selfs die wat te vroeg verskyn het) voorgekom het, moet hulle oorgeplant word.

Na die eerste maand van verbouing verander die toestande dramaties - die lugtemperatuur moet tussen -4 ° C en +4 ° C wees. Dit is die beste om sade onder 'n laag sneeu te ontkiem, wat hulle van ryp sal beskerm, en teen 'n positiewe temperatuur sal smeltwater voorsien. Sulke verharding duur ongeveer een en 'n half maande. Vanaf die oomblik van opkoms van die saailinge word die bokse met die saailinge weer oorgedra na 'n warm kamer met 'n temperatuur van ongeveer 15 ° C. In oop grond word saailinge laat Mei-vroeg in Junie oorgeplant. Hierdie metode van tempering is baie lastig, maar baie effektief.

Alternatiewe saadvoorbereidingsmetode

Kry die Karpatiese klok van die sade kan 'n ander manier wees. Saad word nie in die grond gesaai nie, maar in die nat sand in 'n plastieksak. Die eerste fase van hul verhitting word in analogie met die saailingmetode gedoen. Maar dit is nie nodig om 'n sak sade na die straat uit te haal nie, sit dit net in die yskas. Na sulke verharding word plantmateriaal in die voorbereide grond geplant sodat die sade op die oppervlak bly. Houers met saailinge word na 'n kamer gestuur met 'n temperatuur van +10 ° C tot +15 ° C. Om saadwassery te vermy, word water gevoer deur water in die pan te spuit of te giet.

Saai in oop grond

Die groei van die klok Karpate is heel moontlik wanneer jy direk in die grond plant, om die saailingstadium te omseil. Sodanige saai word uitgevoer in die herfs (in Oktober) of in die lente (in die middel van Mei). Saad word geplant in 'n vooraf voorbereide grond wat bestaan ​​uit sand, turfgrond en turf. Die grond moet goed gemors en lig wees. Daarbenewens bemes organiese bemesting so 'n grond is nie nodig nie. Saad word direk op die grond gesaai, en dan liggies besprinkel met sand. By die aanplant in die lente kan die eerste lote oor 'n paar weke gewag word, wanneer dit in die herfs geplant word, een en 'n half tot twee weke nadat die sneeu smelt. Daar word gepluk wanneer drie volwaardige blare op die spruit verskyn. Die getransplanteerde materiaal word ongeveer 10 sentimeter van mekaar geplaas.

Gieter en kunsmis

Dit is nodig om die Karpatiese klok slegs in baie warm en droë weer te water. Met normale neerslag is daar genoeg natuurlike reënval. Elke water moet voltooi word met onkruid en lossel om die plant met vars lug te voorsien.

Toediening van verbande word nie meer as twee keer in die hele groeiseisoen gemaak nie. Die eerste kunsmis word op die verhoog uitgevoer voordat die saad geplant word - stikstofbevattende preparate word in die grond ingevoer. Die tweede dressing word gemaak op die oomblik van knopvorming - die plant benodig kaliumgebaseerde minerale bemestingstowwe.

Snoei en Mulching

In die eerste jaar na plant, hoef die Karpatiese klok nie snoei nie. Dit is net nodig om die vervaagde dele van die plant uit die tweede lewensjaar te verwyder. Dit word gedoen om nie net die voorkoms van die bos te verbeter nie, maar ook om spontane self saai te voorkom. Inderdaad, in hierdie geval sal daar langs die hoofkleure nuwes wees wat die algehele voorkoms oortree. Vrugte-bokse word geoes voordat hulle heeltemal ryp is (verdonkering en droog). Ook die snoei verleng die bloeiperiode. En as jy blomstingels by die heel basis aan die einde van die blom sny, kan jy sy herhaling bereik.

Die Karpatiese klokkie duld nie oortollige vog in die grond nie, maar tydens warm en droë somers is dit nodig om dit te stoor. Om dit te doen, dek die grond om die bos. Daarbenewens sal dit blomme red van die ontwikkeling van onkruidplante. Mulching kan nie uitgevoer word in die geval van aanplant op 'n rotsagtige heuwel nie.

Siektes en plae

Een van die voordele van die Karpatiese klok is die weerstand teen verskeie siektes en plae. Egter 'n paar jaar na verbouing op dieselfde plek in die grond versamel verskeie chemiese verbindings wat 'n nadelige uitwerking op die plant het. Vir die doeleindes van profylaxis is dit moontlik om die blomme met 'n swak oplossing van "Fundazole" te verwerk. Wanneer 'n slobbery pennica verskyn, word knoffelinfusie gebruik. Met die verswakking van roes word die plant behandel met preparate wat koper bevat.

Soms word die groen dele van die plant blootgestel aan slakke of slakke. Ontsnapping van hulle sal dwelms "Donder" of "Meta" help.

Reproduksie op ander maniere

Tesame met die verbouing van die klok van die sade, is daar nog twee maniere van sy voortplanting. Dit gaan oor die sny en verdeling van die bos.

Die steggies word geoes by 'n temperatuur van ongeveer + 10 ° C, dit is in die lente. Die lengte van die steggies moet minstens drie sentimeter wees, elke sny moet 2 knoppies hê. Plantmateriaal word in 'n mengsel van grond, sand en humus geplant. Worteling vind plaas in 3-4 weke.

Vir die verdeling van 'n bos word gekies, watter ouderdom is nie minder nie as drie jaar. Die verdelingsprosedure word uitgevoer aan die begin van die vegetatiewe tydperk (in Mei), of nadat dit eindig - in Augustus. By die bos word lote gesny, die wortelstelsel word in verskeie dele verdeel, wat in voorbereide putte oorgeplant word. Dit is makliker om die bos in 2-3 groot dele te verdeel, aangesien die kleiner bosse in afsonderlike bokse gegroei moet word.

Klok in landskapontwerp

Soos in die foto gewys, is die Karpatiese klokkie 'n aantreklike struikagtige plant wat 30 cm in hoogte groei en 'n sferiese vorm het. Klein hartvormige blare versamel in die uitlaat en effens toeneem nader aan die wortels. Gedurende die bloeiperiode word die plant bedek met 'n groot aantal enkelblomme van blou of pers kleur, wat die vorm van 'n trechter het. 'N Goeie kombinasie word verkry uit die Karpatiese klokkie met madeliefies en lobelia.

Heel dikwels vind jy hom in die komposisies met maagwurm, saxifrage en molodilom - hierdie kombinasie is geskik vir die skep van 'n alpiene skyfie. Vir rock arias word die Karpatiese klok geplant teen 'n agtergrond van anjers of aalvormige flox. Veral gewild die afgelope tyd, blompotte met blomme, willekeurig in die hele tuin. Delikate Karpatiese klok is ideaal vir sulke ontwerp.

Wat is in jou naam

Die moeilik om te sien epithet van die plant hou die herinnering van 'n Oostenrykse plantkundige Franz Edler von Portenschlag-Ledermeyer (Franz Edler von Portenschlag-Ledermayer, 13/02/1772 - 07/11/1822), wat die grootste deel van sy lewe bestee het om die flora van Oostenryk te bestudeer. 'N Herbarium is met sy hande geskep, met meer as tien duisend plantemonsters, waaronder hierdie soort Bellflower, maar dan het die plant 'n ander naam gehad - "Campanula muralis". Vandag kan hierdie naam in die literatuur gevind word, aangesien die naam sinoniem is met die Bellflower Portenshlag. Daar is ander name, sinonieme.

Portenshlag se klokkie kan 'n grasse jaarlikse plant of 'n immergroen meerjarige wees waarvan die blare goed onder die sneeu slaap. Hierdie klein plant, wat gewoonlik 'n hoogte van hoogstens twintig sentimeter bereik, vorm vinnig 'n immergroen gordyn van klein geronde blare op die oppervlak van die aarde. In gunstige toestande, in twee tot vyf jaar, kan die hoogte van die meerjarige spesies tot vyftig sentimeter bereik.

Die geelgroen stingels van die Bellflower Portenshlag versprei oor die oppervlak van die aarde, of effens styg bokant dit. Stingels is gewoonlik kaal, maar kan 'n skaars blare van wit hare hê.

Geroomde klein blare met 'n hartvormige basis en 'n pragtige kronkelende rand is dikwels kaal, of hulle het swak puberteit langs die are van die blaarplaat. Op 'n stingel val die blare in die volgende volgorde af. Langblare blare vorm 'n skouspelagtige rosetette.

Die blomme, met die tradisionele klokvorm, styg al die somerstydperk bo die groen gordyn en vestig op pedikels van verskillende hoogte, van kort tot medium. Blomblare kan van verskillende kleure wees, maar meer dikwels is dit blou-violet skakerings. Ligte blare kan op stingels, kelkblare, en ook op blomblare waargeneem word. Die blomme is hermafrodiete wat in die keel van klokkies van vyf meeldrade en lila pistiele met 'n geel stigma wegkruip.

Die vrug van die Bellflower Portenshlag is 'n droë boks met talle bleekbruin sade.

Gebruik van

Portenshlag se klokkie is geskik vir beide oop grond en vir verbouing in verskeie blombuns.

Kompakte, lae plante ideaal vir klipperige tuine en alpiene skyfies. Dit kan as 'n grondbedekking gebruik word, of lewende blomgrense in blombeddings of langs tuinpaaie reël.

Groeiende toestande

Die plant verkies om in 'n goed beligte plek te groei, maar verdra gedeeltelike skaduwee.

In die natuur groei dit op kalkhoudende, sanderige of leemgrond. In kultuur groei dit die beste op vrugbare, los en klam grond met goeie dreinering, wat nie toelaat dat water stagneer nie. Die suurheid van die grond moet alkalies of neutraal wees.

Die Bell Portenshlag word gepropageer deur saad in die oop grond voor die winter, of vroeg in die lente te saai. Miskien vegetatiewe voortplanting met steggies.

Snoei is nie nodig nie. Om die blomtyd te verleng, moet blomblare verwyder word, en om die dekoratiewe voorkoms van die meerjarige groen gordyn in stand te hou, verwyder beskadigde of ou blare wat hul sjarme verloor het.

Portenshlag se klokkie kan deur slakke en slakke beskadig word, en met 'n oormaat van vog of stagnante water kan blootgestel word aan swamsiektes.

Bell portenshlaga, plant beskrywing

Alle tipes klokke kan in groepe verdeel word, afhangende van die hoogte van die lote:

  • ondermaatse
  • medium lank
  • hoog

Die klok van Portenshlag is een van die kleinste lede van die genus. 'N Meerjarige plant, groei in die vorm van klein bosse, van 5 tot 10 cm hoog, maar nie meer as 15 cm nie. Die bosse groei tot 'n wydte van 30 - 35 cm breed. Die lote is kaal, of met 'n effense geboorte, kruipende, soms ietwat opgewek. Vorm kussingsbosse.

Die blare is afgerond. Die rande van die lapplate is inmekaar, die onderkant is ligter as die bokant. Daar is plante waarin die blare 'n genesing het. Die blomme ten tyde van volle onthulling word soortgelyk aan sterretjies, aangesien die vel uit vyf byna geskeide blomblare bestaan. Die kleur van die blomme is pers. Daar is plante met rooierige blomme. Grootte tot 3 cm. Blomme word in los blomwysings van 3 - 5 stukke aan die punte van die lote versamel. Vrugte boks met baie klein sade.

In die wilde vorm word gevind op die grondgebied van die Balkanlande:

Verkies om op rotsagtige hange te groei. Vir hierdie gebied is Portenshlag se klok endemies, hoewel dit suksesvol nie net in Engeland, Frankryk genaturaliseer het nie, maar na Nieu-Seeland gebring is, waar dit ook suksesvol afgehandel het. In die kultuur, die plant van die eerste helfte van die negentiende eeu.

Ontdek tydens 'n reis na Europa en vergader deur die Oostenrykse botanis Franz E. von Portenschlag-Ledermeier. Vir 'n geruime tyd is dit in sy herbarium gehou, waarna dit in 1819 deur 'n ander Oostenrykse botanis J.A. Schultes. Van hom, en het die naam geassosieer met die naam Portenshlag. Die plant het gewild geword as 'n pretensieuse grondbedekking.

Die keuse van die ligging en gebruik van die Bell Portenshlag

Gegewe die feit dat die plant in die natuur die hange van die rotse met swak grond ontwikkel, selfs in die tuin is die plant nie baie veeleisend op die samestelling nie. Die enigste grond waarop dit nie groei nie, is nat, swaar kleigrond. Dit is verkieslik om gebiede te kies met ligte, verkieslik sanderige, sanderige of sanderige landerye met 'n reaksie naby aan swak suur, effens alkaliese of neutrale. Die plek moet droog genoeg wees.

Deur die verligting van die plek bell portenshlagan baie veeleisend. Vir hom as 'n goed beligte sonnige plek, en gedeeltelike skaduwee. Winterhardheid is hoog, egter in klam plekke en op naby grondwater kan dit in die winter sterf. In die tuin is die plant ideaal vir alpiene skyfies. In hulle skep dit helder, beklemtoonde kolle.

Daarbenewens, gegewe die goeie uitloop, kan die grondslag vir tuinbou vertikale hellings, randstene word. As gevolg van die oorvloedige en helder blom, lyk dit goed in verskeie kombinasies met die volgende plante:

  • Anjer Grys
  • sonneblom
  • spoeg gevoel
  • Kruid veerig
  • tiemie kruipende

Hoe om 'n bel portenshlaga in die tuin te plant, sorg vir hom

Geplant bell portenshlega verdeling van bosse, sade. In die herfs of lente kan jy die sade direk in die grond saai. Aangesien hulle baie klein is, kan hulle met saagsels of sand gemeng word. Wanneer voortplantingsaad blom plaasvind in die tweede jaar. In amateurblomkweek is dit optimaal om 'n klok in die lente te vermeerder deur 'n volwasse bos tussen drie en vyf jaar te verdeel.

Voordat hulle plant, grawe hulle die plot tot 'n diepte van 30 cm. Kies wietwortels en ander plantrommel. Sand en turf moet by swaar gronde gevoeg word. Dit is belangrik om te onthou dat vars turf nie gebruik kan word om klokke te plant nie. Maak in voorbereide grond gate op 'n afstand van nie minder nie as 15 - 20 cm. In Mei, nadat die grond heeltemal ontdooi is, grawe die moederbos op en verdeel dit in 3 - 4 plante. Nadat hulle deelok in die put geplant het, is hulle goed natgemaak, die plek is natgemaak.

Elke lente word 'n mengsel van rottende mis gemeng met houtas by die bosse van 'n portenshlag bygevoeg. Genoeg 0.4 kg per vierkante. As die knopvorming swak is, word die plant gevoer met 'n komplekse mengsel van minerale bemestingstowwe per 15 g van die mengsel per vierkante meter. m.

Dit is moontlik om die blomtyd te verleng deur die blomstingels na blom te sny. Verlaat net diegene waaruit die saad versamel gaan word.

Hulle word gesny sodra die saadbol bruin word, sonder om te wag vir oopmaak en uitslag. In September word die bosse aan die wortel gesnoei. Klokke is selde siek. As 'n reël voorkom die bedreiging van swamsiektes wanneer baie jare van verbouing op een plek plaasvind. In hierdie geval moet die lente en herfs plant behandel word met 'n oplossing van fundozol. Die lang en volop bloei van die klokkie van die portenshlaga, met sy onpretensieusheid, kry al hoe meer simpatie van tuiniers.

Video oor die medisinale eienskappe van die Bell Portenshlaga:

Features campanula portenschlagiana Funksie en beskrywing

Vir diegene wat die klassifikasie van plante liefhet, sal dit interessant wees om te leer oor die ligging van die klok, wat vernoem is na die groot botanis Portenshlag, in die algemene familie van blomme. By die kategorie blom, hierdie klokkie is in die klas tweesaadlobbels, maar dit is slegs voorwaardelik. Die volgorde van groei is astrocolors, die genus is klokke van die familie van klokke. En op die ou end die voorkoms van die plant.

Daar is verskeie name van hierdie tipe:

  1. Bell portenshlaga.
  2. Dalmatiese klokkie.
  3. Wetenskaplike naam - campanula portenschlagiana
  4. Campanula muralis.
  5. Capanula affins
  6. Capanula portenschlagiana grandiflora.

Существуют и другие синонимичные названия такого растения, но они почти не используются в жизни.

Так, одно из наименований данной культуры – колокольчик далматинский, как раз, и показывает на ареал естественного произрастания этого растения, то есть, север Балкан, по большей части – это территория современной Хорватии. Daar groei dit op klipperige grondgebied en selfs soms op rotse. Geïllustreerde plant in Europa (VK, sowel as Frankryk), Nieu-Seeland.

In die herbarium van die bekende botaniese Portenshlag uit Oostenryk was daar 'n verteenwoordiger van hierdie verskeidenheid klokkie, wat hierdie naam ter ere van sy eienaar gegee is. Maar die kultuur self is eers in Desember 1819 deur die Oostenrykse botanis Schulz beskryf.

Hierdie meerjarige kultuur lyk soos 'n struik met 'n hoogte van 15-20 sentimeter, wat 'n trechtervormige bloeiwyses vorm. Dit is hierdie vorm van die blom wat die naam aan die hele familie van klokke gegee het.

Die knoppe van klokke kan verskillende kleure hê, van wit tot pers, en in sommige gevalle tot tweekleurige laventel. En hoewel die klassieke kultuur van die klok natuurlik blou kleure is. Dalmatiese verskeidenheid verskil van die res in 'n pragtige pers kleur, wat perfek gekombineer kan word met ander blomme van delikate kleure waarvoor hy deur die meeste blomprodukte liefgehad is.

Die bloeiperiode in hierdie kultuur het nie streng terme nie, maar die mooiste blom in Junie. Teen hierdie tyd kan die totale deursnee van die bloeiwyses tot 2,5 sentimeter bereik. Die aantal blomme in die bloeiwyse, wat aan die einde van die lote geleë is, wissel van 3 tot 5. Die blomproses van die blom kan tot September voortduur. Met hierdie alles blom die blomme nie terselfdertyd nie, maar blom een ​​na die ander totdat 'n ongewone blomreeks op die kultuur gevorm word.

Die plant het byna altyd 'n groen kleur, selfs met die aanvang van lae temperature, verloor dit nie sy kleur nie. Slegs met die koms van vroeë lente, begin blare begin met nuwe groen lote. Die blare van die plant is getand, het 'n uitgesproke kern, sowel as ronde vorm. Aan die onderkant van die blare is bleek. Die plant word waardeer deur die omliggende blom produsente as gevolg van sy versiering, sowel as vir blomme. In skadelike gebiede groei plante met helderder knoppe.

Bell Portenshlag In staat om vinnig en maklik aan te pas by verskillende groeitoestande, word dus onpretensieus beskou. Dit kan goed groei in stywe en beperkte ruimtes. Dit word veral in die proses van versorging beskou.

Teel en landingsproses

Die belangrikste metodes van plant voortplanting.

  1. Sade.
  2. Vegetatiewe (verdeling van plantstruike).

As die bloemis saailinge benodig, moet die sade in die middel of einde van Maart geplant word. In die grond moet saad geplant word met 'n saadlose metode in die laat lente, wanneer die winter aan die kom is.

Kenmerke van versorging en verbouing

Dalmatiese campanula spesies, soos die meeste ander rasse van hierdie familie, onpretensieus om te sorg en plek van groei. Hulle verkies meestal helder en diffundeer lig, sowel as oorvloedige en gereelde water gedurende die somer seisoen. In die winter moet die plant se water verminder word tot 'n matige vlak.

Die gaping tussen verskeie plantsoorte moet ten minste 10 sentimeter wees. Dit is noodsaaklik om hierdie parameter te volg, aangesien die klokke die vermoë impliseer om 'n oorvloedige proses van self-saai te produseer. Ander soorte bloublare kan soos onkruide versprei.

Om die gewenste vogtempo in die grond te behou, moet geplantte blomme met 'n spesiale film bedek wees. In die winter is dit nie nodig om dit heeltemal te bedek en te beskerm nie, aangesien die blom spesiale eienskappe bevat om lae temperature te weerstaan. By die groei word hierdie plant aanbeveel om kalk te maak en goeie dreinering vir die plant te skep.

Na die blomproses moet die oorblyfsels van die bloeiwyses gereeld gesny word, aangesien dit sal bydra tot die verbetering van die algehele voorkoms van die blom en die tyd van die volgende blom uit te brei. As dit nie gedoen word nie, dan kan die algehele dekoratiewe voorkoms van die blom in die proses van roetvorming versleg.

Campanula spesies

  1. Campanula ravnolistnaya - dit is een van die gewildste en mees algemene variëteite wat tuis gekweek word. Hierdie plant groei in die Middellandse See. Onder natuurlike toestande van groei verkies om op die hange van die berge te vestig. Basies vind die blomproses plaas in samewerking met die vorming van vyfbloemblaaie aan die einde van die somer seisoen.
  2. Campanula Terry Mix is ​​nog 'n dekoratiewe blomblom wat 'n groot aantal tuiniers verkies om in die huis te groei. Hierdie gewas het dubbele blomme, wat deur 'n groot aantal blomplanters verkies word. Hierdie blom met dubbele klokkies van wit, blou en blou, waarin daar 'n wit kern is.
  3. Portenshlag se klokkie is 'n meerjarige kultuur met hartvormige lakens sowel as 'n gekante tipe rande. Campanula Portenshlag kan goed groei in die huis en bloei persblou bloeiwyses wat die meeste lyk soos die vorm van klokke. Die plant word beskryf deur 'n lang tydperk van blom vanaf Mei tot September. Portenshlaga-klok groei goed met huisonderhoud en kan selfs in die winter bloei as dit op 'n venster aan die suidekant geplaas word. Hierdie metode van verbouing is effektief vir ander variëteite van hierdie plant.

Omvattende sorg vir die plant by die huis sluit in.

Die regte ligvlak kies

Hierdie plant het 'n verstrooide soort helder lig nodig. In die somer-tydperk moet die kampanula blootgestel word aan die venster van die vensterbank, aan die oostekant of aan die westekant, en in die winter, die suidvenster. Dit is noodsaaklik om rekening te hou met die feit dat die lote begin verleng van die onvoldoende vlak van verligting van die kultuur, dit begin swak bloei en al sy dekoratiewe eienskappe verloor.

Leer die blom leer ken

Vir liefhebbers van streng plantklassifikasie sal inligting oor die ligging van die klok, vernoem na die botanis Portenshlag, in die algemene hiërargie van kleure interessant wees. so: Domein - eukariote, koninkryk - plante. Met verwysing na die blomdepartement het hierdie klok in die klas tweesaadlobbels geval, alhoewel dit voorwaardelik was. Verder: die orde - astrocolors, die genus - 'n klokkie van die klokfamilie. En laastens, die uitsig.

Daar is verskeie name van hierdie spesie:

  • Bell Portenshlaga
  • Campanula Portenshlagia (wetenskaplike naam),
  • Dalmatiese klokkie,
  • campanula muralis,
  • campanula affins,
  • campanula portenschlaqiana grandiflora.

Daar is ander sinonieme, maar hulle word feitlik nie gebruik nie.

Eintlik, een van die name van hierdie plantklok Dalmatiese, net, en dui die gebied van natuurlike verspreiding van hierdie spesie aan, dit wil sê, die noorde van die Balkan, vir die grootste deel, die gebied van moderne Kroasië. Daar groei dit op rotsagtige gebiede en selfs op rotse. Genasionaliseer in Europa (Brittanje en Frankryk), Nieu-Seeland.

In die herbarium van die beroemde Oostenrykse botanis Portenshlag is 'n verteenwoordiger van hierdie soort bloublokke aangehou en die naam van die eienaar van die versameling gegee. Maar die spesie self is eers in Desember 1819 deur 'n ander Oostenrykse plantkundige, Schulz, beskryf.

Hierdie meerjariges is bosse tot 15-20 cm lank, met trechtervormige blomme. Dit is die vorm van hierdie blomme wat die naam van die hele familie van klokke gegee het.

Die blomme van bloublare kan verskillende skakerings hê, van wit tot pers en selfs tweekleurige laventel. Alhoewel, natuurlik, die klassieke van die genre is talle kleure van blou. Dalmatiese klokkie word onderskei deur pragtige pers blomme, en kombineer die helderheid van kleur met 'n delikate kleur. Vir watter gewaardeerde bloemis.

Hierdie eenvoudige, maar pragtige skoonheid blomme in Junie, blom diameters kan 'n grootte van 2,5 cm bereik. Die aantal blomme in die bloeiwyse aan die einde van die skiet is 3-5 stuks.. Bloei kan tot September duur. En die blomme blom nie almal gelyktydig nie, maar blom een ​​vir een totdat 'n eienaardige blomme uitrusting op die plant gevorm word.

Die plant is amper immergroen, selfs in koue weer verloor sy klere nie. Eers met die aanvang van die lente gee ou blare plek vir jong groen lote. Die blare is getand, hartvormig of afgerond. Onderste blare. Die plant word gewaardeer as 'n ornamentele, vir sy blomme. In skaduwee groei plante met 'n meer versadigde kleur.

Reproduksie, landing

  • sade,
  • vegetatiewe (deur die bos te verdeel).

As saailinge benodig word, word die saad in die middel van Maart geplant. Die sade word voor die winter in die nie-saailingplant geplant.

Dalmatiese klokkies, soos ander lede van hierdie familie, is onpretensieus in hul sorg. Hulle hou van diffuse, maar helder lig, somer volop water. In die winter moet dit nat wees.

Die gaping tussen die plante moet 10 cm wees. Dit is nodig om hierdie parameter voortdurend te monitor, omdat die klokke die vermoë het om oorvloedige self saad te beskik. Ander rasse kan soos onkruide versprei.

Om die nodige vog te bewaar, word aanbeveel om die geplantte blomme met 'n film te bedek. En hier, In die winter het hierdie plante nie skuiling nodig nie, omdat hulle goeie weerstand teen lae temperature het. Wanneer hierdie blom groei, word dit aanbeveel om kalk te voer en 'n effektiewe dreineringstelsel te skep.

Na blom, moet die oorblyfsels van die bloeiwyse gesny word, dit sal die voorkoms van die blomme verbeter en die volgende bloeiperiode verleng. As dit nie gedoen is nie, kan die dekoratiewe voorkoms van die plant agteruitgaan as gevolg van saadproduksie.

gevolgtrekking

Daar is blomme wat ikone van plegtige of hoë styl is. Ander blomme is 'n voorkoms van rykdom en welsyn. Daar is blomme wat suiwerheid en integriteit simboliseer. Klokke, natuurlik, is metgeselle van sagmoedigheid en romanse. Hierdie blou blomme kom nie net in die landerye voor nie, maar ook onder die klipmakers van harde berglandskappe, wat die aandag van toeriste, fynproewers van die pragtige, landskapontwerpers, tuiniers aantrek. Beide amateurs en professionele persone.

Die blom kan minderwaardig wees in die versiering van rose en orgideë, maar hy het talle bewonderaars gekry, sy nis in tuine, binne potte en vase stewig beset.

Campanula klokblom, kampanula plant en groei, campanula portenchlagiana

Onder meer as driehonderd variëteite klokke word die algemeenste en bekende beskou as sulks as capanula portenshlagia ook bekend as die Bell Portenshlag. Dit is 'n verskeidenheid van meerjarige kultuur wat dwarsdeur die planeet versprei word.

Vir diegene wat die klassifikasie van plante liefhet, sal dit interessant wees om te leer oor die ligging van die klok, wat vernoem is na die groot botanis Portenshlag, in die algemene familie van blomme.

By die kategorie blom, hierdie klokkie is in die klas tweesaadlobbels, maar dit is slegs voorwaardelik. Die volgorde van groei is astrocolors, die genus is klokke van die familie van klokke.

En op die ou end die voorkoms van die plant.

Daar is verskeie name van hierdie tipe:

  1. Bell portenshlaga.
  2. Dalmatiese klokkie.
  3. Wetenskaplike naam - campanula portenschlagiana
  4. Campanula muralis.
  5. Capanula affins
  6. Capanula portenschlagiana grandiflora.

Daar is ander sinonieme name vir so 'n plant, maar hulle word amper nooit in die lewe gebruik nie.

Dus, een van die name van hierdie kultuur - die Dalmatiese klokkie, wys net die natuurlike groei van hierdie plant, dit is die noorde van die Balkan, vir die grootste deel - dit is die gebied van moderne Kroasië. Daar groei dit op klipperige grondgebied en selfs soms op rotse. Geïllustreerde plant in Europa (VK, sowel as Frankryk), Nieu-Seeland.

In die herbarium van die bekende botaniese Portenshlag uit Oostenryk was daar 'n verteenwoordiger van hierdie verskeidenheid klokkie, wat hierdie naam ter ere van sy eienaar gegee is. Maar die kultuur self is eers in Desember 1819 deur die Oostenrykse botanis Schulz beskryf.

Hierdie meerjarige kultuur lyk soos 'n struik met 'n hoogte van 15-20 sentimeter, wat 'n trechtervormige bloeiwyses vorm. Dit is hierdie vorm van die blom wat die naam aan die hele familie van klokke gegee het.

Die knoppe van klokke kan verskillende kleure hê, van wit tot pers, en in sommige gevalle tot tweekleurige laventel.

En hoewel die klassieke kultuur van die klok natuurlik blou kleure is.

Dalmatiese verskeidenheid verskil van die res in 'n pragtige pers kleur, wat perfek gekombineer kan word met ander blomme van delikate kleure waarvoor hy deur die meeste blomprodukte liefgehad is.

Die bloeiperiode in hierdie kultuur het nie streng terme nie, maar die mooiste blom in Junie. Teen hierdie tyd kan die totale deursnee van die bloeiwyses tot 2,5 sentimeter bereik.

Die aantal blomme in die bloeiwyse, wat aan die einde van die lote geleë is, wissel van 3 tot 5. Die blomproses van die blom kan tot September voortduur.

Met hierdie alles blom die blomme nie terselfdertyd nie, maar blom een ​​na die ander totdat 'n ongewone blomreeks op die kultuur gevorm word.

Die plant het byna altyd 'n groen kleur, selfs met die aanvang van lae temperature, verloor dit nie sy kleur nie. Slegs met die koms van vroeë lente, begin blare begin met nuwe groen lote.

Die blare van die plant is getand, het 'n uitgesproke kern, sowel as ronde vorm. Aan die onderkant van die blare is bleek. Die plant word waardeer deur die omliggende blom produsente as gevolg van sy versiering, sowel as vir blomme.

In skadelike gebiede groei plante met helderder knoppe.

Bell Portenshlag In staat om vinnig en maklik aan te pas by verskillende groeitoestande, word dus onpretensieus beskou. Dit kan goed groei in stywe en beperkte ruimtes. Dit word veral in die proses van versorging beskou.

Plant temperatuur

Campanula kan hitte nie duld nie. In die somer sal die temperatuur van 20-22 grade optimaal wees, en in die winter - 11-13 grade Celsius. In die dag moet die kultuur uit direkte sonlig uitgeskakel word..

Hierdie plant is nie besonder veeleisend op die humiditeit rondom dit nie. In die lente en somer moet die kampanula gereeld natmaak. Teen hierdie tyd het sy 'n proses van vinnige groei. Die land naby die kultuur moet konstant nat wees. Met die aanvang van herfs moet die hoeveelheid water verminder word, in die winter moet die plant minder as een keer elke tien dae wees.

Grondmengsel funksies

In die toestande van natuurlike groei moet die klok op rotsagtige grond gegroei word. Hierdie kultuur stel nie spesiale vereistes vir die grondmengsel in nie. Die plantproses moet in los en ligte grond plaasvind.

Dit sal help om 'n hoë gehalte lugruil te skep, wat vir die risome van die plant as baie belangrik beskou word.

Jy kan ook 'n spesiale grondmengsel op jou eie skep, met blaar-, sop- en humusgrond met die toevoeging van sand in 'n gelyke verhouding.

Die proses om kultuur in die grond te plant

By die huis word plantkultuur, sowel as sy oorplanting, vroeg in die lente uitgevoer. Aangesien hierdie plant 'n kort lewensduur het, moet dit baie selde oorgeplant word, en meer dikwels is dit nodig om jong steggies te gebruik om soveel nuwe gewasse as moontlik te verbou.

Bemesting en voeding van die plant is 'n spesiale kunsmis vir dekoratiewe blomgewasse dwarsdeur die groeiseisoen en blom elke drie weke met 'n spesiale frekwensie.

Met die aanvang van laer temperature begin die kampanula om die proses van groei en ontwikkeling te stop, en daardeur is daar 'n afname in die behoefte om water van die plant te verkry.

Op 'n gewas is dit die moeite werd om te veel lote af te sny en dit na 'n koeler plek te verskuif.

Die blom moet voorsien word van 'n optimale konstante temperatuur van 13-15 grade Celsius, asook periodieke natmaak - nie meer as een keer per maand nie.

Met die koms van die lente moet die klokkie gesnoei word, terwyl droë takke en blare verwyder word, asook die hoeveelheid en oorvloed van die blom wat natgemaak word.

Groei van 'n plant deur saad, sowel as oorplanting

Die verbouing van die kampanula is op verskeie maniere gelyktydig moontlik - deur middel van enting, asook saad. Hierdie prosedure moet in die lente uitgevoer word.

Klein sade van 'n plant moet op die oppervlak van die voedingsgrond gesaai word en uiteindelik met 'n spuitbottel spuit. By die aanvang van 7-14 dae moet saailinge reeds ontkiem. Nadat hulle sterker kan groei en 'n paar van hul eerste blare vrystel, moet hulle afsonderlik in nuwe potte gesit word.

Die manier om kampsula te laat groei deur enting is baie makliker en doeltreffender. Vir 'n suksesvolle teelproses is dit die moeite werd om die steggies wat van die onderste deel van die stam afgesny is, te gebruik. Plant plantskote vir effektiewe wortels moet in 'n spesiale grondmengsel van sand en turf plaasvind. So 'n samestelling kan die plant 'n vinnige wortelproses gee.

Geplantte lote moet gereeld gespuit word. При этом стоит помнить, что в этом деле очень важно не перебарщивать, так как большое количество влаги может послужить образованию гнили на корневой системе растения.

В большинстве случаев такое комнатное растение поражается из-за паутинных клещей либо щитовок. Причиной этому может быть неправильное выращивание и уход за культурой.

Поражённое растение стоит обрабатывать при помощи инсектицидного раствора.

Dit moet onthou word dat 'n groot aanduiding van humiditeit in die lug en grond kan bydra tot die ontwikkeling van grysvrot, wat vir die plant baie gevaarlik beskou word en die verdere groei daarvan.

Versorging van kultuur in die omstandighede van huisverbouing vereis nie spesiale uitgawes en pogings nie. Dit is 'n taamlik delikate en dekoratiewe blom wat enige kamer kwalitatief kan versier.

Daar is plante wat ware ikone van styl en perfeksie is. Daar is blomme wat oorweeg word simbole van rykdom en welsyn.

Klokke is natuurlik ware metgeselle van sagmoedigheid en romanse.

Sulke blou plante kan in die landerye gevind word, sowel as tussen die klipperige bergbewoners, wat die aandag van toeriste en verskeie produsente, beide amateurs en ware professionele persone, so sterk aantrek.

Bloemklok: 'n kenmerk van spesies en landboupraktyke

Bellflower is 'n baie pragtige en nuttige kultuur wat kan help om te veg teen baie siektes. Bellflower of Campanula tuin is 'n baie pragtige en nuttige kultuur wat kan help om te veg teen baie siektes, insluitend epilepsie by kinders.

Meer as een honderd spesies van hierdie verteenwoordiger van flora word beskou as gekweek, en vandag neem die beskeie blomme regverdig 'n waardige plek, nie net in die blombeddings van die dacha-erwe nie, maar is ook gewild as 'n huisplant.

Die artikel is gewy aan die aanbevelings oor die teel en verbouing van verskillende soorte blomme van bloublare uit sade en bevat inligting oor sy bekendste rasse.

Campanula is 'n redelik onpretensieuse tweesaadlobbige plant.Dit vereis nie spesiale sorg nie en kan aanpas by die omgewing. Die aantreklike voorkoms van die bloeiwyses en die lang duur van blom is egter slegs moontlik met inagneming van sekere eienskappe van sekere soorte bloublokkies en die skep van die mees gemaklike toestande vir die kultuur.

Die oorweldigende deel van die gekweekte spesies van die Campanula hou van goed verligte oop areas, maar in die penumbra voel dit ook goed en kan dit selfs langer blom as in die son.

By die keuse van 'n terrein vir die aanplant, is dit nodig om in ag te neem dat die klokkie nie stilstaande vog verdra nie, aangesien die nabyheid van grondwater in die winter kan vries. Dus, die laaglande met kleigrond pas nie pas nie.

Handklok pers

Die kenmerkende eienskappe van die struktuur van hierdie soort kampanula is kort, houtagtige risoom, reguit stingel sonder blare, bloeiwyse met algemeen gekleurde blomme, gewoonlik as 'n lugblou kleur. Binne is dit ook onderverdeel in kruipende, kruipende, lang en ligte letters. Hierdie spesie blom van somer tot ryp.

Bell perske (CAMPANULA RESICIOLIA)

Campanula Porthenschlag (C. portenschlagiana)

Kompakte kussingsplant (hoogte tot 15 cm), wat digte ruigtes vorm. Dit groei baie vinnig met sy wortels. Die blomme is persblou of rooierig-pers, en die hartvormige blare is afgerond, met inkepings. Die blomtyd is in Junie-Augustus.

Campanula Porthenschlag (C. portenschlagiana)

Campanula ravnolistnaya (Campanula isophylla)

Hierdie elegante variëteit, wat in Noord-Italië geteel word, word onderskei deur lang (22-25 cm) kruipende of valstingels, wat dig met groen bedek is. Van Junie tot September is versier met delikate persblou of blomme. Campanula-pamflette het 'n onbonde blaarvorm en 'n kronkelende rand, die sentrale ader word uitgespreek.

Campanula ravnolistnaya (Campanula isophylla)

Terry Campanulas (C. cochlearifolia)

Die naam van die spesie spreek vir homself: dit is 'n lae struik met dun, buigsame stingels en digte blare, bedek met dubbele blomme van verskillende kleure wat wissel van wit tot pers in die bloeitydperk. Terry klokkies is geteel as gevolg van kruising van die lepel-Leaved en Karpate Campanul en is 'n verskeidenheid van Campanula ravololistnoy.

Terry Campanulas (C. cochlearifolia)

Bluebell (S. lactiflora)

Die stamme van hierdie soort kampanula is reguit, vertak, met 'n groot aantal blare, die plant self is redelik hoog - 50-150 cm. Die wortelsisteem is draaiend. Lekker geurende bloeiwyses - 'n melkerige wit skaduwee, word in groot borsels versamel, en elke blom bereik 4 cm in deursnee.

Bluebell (S. lactiflora)

Broadlea klok

Hierdie hoë, meer as 'n meter hoë meerjarige, word nie net onderskei aan die grootte nie, maar ook deur 'n kragtige wortelstelsel van 'n vertakte tipe. Die blare is groot, serrate. Hierdie spesie blom met 'n rassige lila, blou of sneeuwit klokkies van 'n groot grootte. Bloeiwyses word perfek gekombineer met dik groen blare. Dit verdra 'n gebrek aan vog en aanval van plae.

Bell broadleaf (Campanula latifolia)

Gestippelde klokkie

Nog 'n naam vir die variëteit is Pantaluns. Onderskeidende eienskappe van die verskeidenheid: reguit, kroesige stam tot 70 cm, ovaal blare, groot bloeiwyses met hangende blomme (van 1 tot 5) van verskillende skakerings van wit en blou. Die stippelwortelwortel is dun en veselagtig. Die grootste voordeel van hierdie variëteit is 'n lang bloeiperiode: van die begin van die somer tot die begin van die eerste ryp.

Bell Karpate (S. carpatica)

Leuke bosplant van die Alpiese berggordel tot 30 cm in hoogte en breedte. Die blare aan die wortel is vas aan lang blare, en die stam - tot kort.

Wit, blou of pers blomme van hierdie spesie, enkelvormig, soos 'n trechter, bereik 'n deursnee van 5 cm. Bloeiperiode: Junie-Augustus (tot sewentig dae), soms tot einde September.

'N Aantal tuinvariëteite van die Karpatiese kampanula is ontwikkel.

Bell Karpate (S. carpatica)

Ander spesies en variëteite van tuinkampanula

Benewens bogenoemde is daar nog 'n groot verskeidenheid klokke. Hier is 'n paar van hulle:

  • klok acervuline (C. glomerata). Nog 'n naam vir die variëteit is Freya. Kruidagtige meerjarige met 'n houtagtige risoom en 'n stel regop, kaalgroen grysgroen stingels. Die hoogte bereik gemiddeld 25-50 cm. Styf gegroepeerde klein pers blomme (15-20 stukke) vorm 'n baie pragtige bloeiwyse. Freya bloei vanaf einde Junie vir ongeveer 'n maand.
  • Lang klokkie (C. longistyla fomin). Kaukasiese meerjarige, groei tot 75 cm in hoogte. Stingels regop en tak, met volop blare. Basale blare het die vorm van 'n puntige eier. Die bloeiwyse in die vorm van 'n kwas of paniek word gevorm deur verskeie blou-pers helder blomme. Bloei vind plaas in Julie en Augustus.

Geslote klokkie (C. glomerata)

  • Handbell Sarmatian (C. sarmatica) - 'n inwoner van die Kaukasus-gebergte, is goed akklimatiseer op alpiene heuwels. Planthoogte - tot 40 cm. Oblong blare is kroesend, en daarom lyk dit grysgroen. Lila blomme word amper die hele lengte van die skiet versprei. Dit bloei van Junie tot Augustus.
  • klip breek (C. saxifraga). Verdeel in groot persklappers met 'n witvlek in die middel, geplant op lae peduncles (10-15 sentimeter). Vroeë blom: Mei-Junie.

Saxifrage (C. saxifraga)

  • Die brandnetel (C. trachelium). Die hoogte kan verskil: van 30 cm tot 1 m. Die blare lyk soos brandnetels, hulle is swaar kroesend met stywe hare. Die blomme is groot, die rand is amper wit of blou-violet. Blomme vanaf Junie, en dan vrugte tot Oktober. In tuinmaak is die Bernice-variëteit gewild (met persbloublou blomme).
  • Die klok is piramidaal (S. pyramidalis), of "Venerin Belt" - een van die skouspelagtigste kruidagtige plante. Lang, tot 1,5 m, met 'n dik, vlesige stam, teen die middel van die somer begin die reuse blom: die groot velde, wat 4,5 cm in deursnee bereik, het 'n aangename geur uit.

Bluebell (C. trachelium)

  • Bell van Poskharsky (C. poscharskyana). Lae-groeiende plant (15-20 cm) met lang pers blomme, bloei in Junie en Julie. Groei vinnig. Bekende verskeidenheid - "Stella" (donkerblou blomme).
  • Piercing Bell (C. thyrsoides L.) - 'n berg verskeidenheid inheems aan die Alpe, bereik 'n hoogte van 20-50 sentimeter. die eienaardigheid is nie soortgelyk aan ander tipes bloublokke nie: dit is 'n digte spike van 'n silindriese vorm, waarvan die kleur van heldergeel tot liggeel kan wissel. Hierdie verskeidenheid word dikwels vir ruikers gebruik.

Thirsoid Bell (C. thyrsoides L.

  • Chileense klokkie (Lapageria) kan skaars 'n klok genoem word. Die feit is dat Lapagia verwys na die familie van Fileian, nie klokvormig nie. Die pienk blomme in vorm lyk egter regtig soos 'n klokkie: vandaar die naam en gewildheid onder tuiniers as 'n sierplant.
  • Campanula Sarastro (C. hibriede Sarastro) is 'n hibriede verskeidenheid met 'n reguit, kroesende stam omtrent 'n halwe meter hoog. Helder pers blomme hang en lyk soos die vorm van 'n bril.

Tuinklok: groei van sade, tydsberekening en planttegnologie

Een van die effektiewe maniere om klokke te kweek - sade. 'N Goeie opsie sou wees om eers die saailinge tuis te versprei, en dan land dit in die oop grond. Jaarlikse tipes klokkies kan net op hierdie manier geteel word, die res - wisselvallig.

Landing moet in Maart uitgevoer word. Saad moet gesaai word op 'n klein laag sneeu wat voorheen op die grond geplaas is. Dan word die saailinge vir 'n paar weke in plastieksakkies na die yskas gestuur, en na die sperdatum word aan die lig gebring.

Stygende klokkies moet in afsonderlike tenks duik wanneer elke spruit reeds twee of drie volle blare het, en die ideale tyd om uit te haal in oop grond is laat Mei en vroeg in Junie (of enige tyd wanneer die bedreiging van ryp verby is).

Een van die effektiewe maniere om klokke te kweek - sade

Vir die mees suksesvolle plantplante is dit nodig om verskeie reëls te volg:

  • Grond moet bevrug, losgemaak en gedreineer word. Die uitsondering op hierdie reël geld slegs vir spesies van rotsagtige oorsprong: sulke plante sal wortel goed op swak grond wortel wat voorheen verkalk is.
  • Neutraal of swak suur grond word verkies.
  • In die afwesigheid van 'n geskikte plek met vrugbare, mineraalryke grond, word die volgende aksies aanbeveel: sand moet by die leem gevoeg word, asook turf en sekere kunsmisstowwe (byvoorbeeld superfosfaat). Sandgrond benodig humus, gekapte kompos en turf.
  • Varsmis en turf kan die ontwikkeling van swamsiektes veroorsaak, dus hierdie soort kunsmis moet net verweer gebruik word.
  • Byna dadelik na plantspruitjies in oop grond, word dit aanbeveel om die plante met produkte wat koper en metaaldehied bevat, te behandel. Dit sal help om siektes, aanvalle van slakke en die voorkoms van "roes" op die blare te vermy.

Dit is maklik om bure op te haal vir klokke

Kenmerke sorg vir klokke in die oop veld

Voeding van die klokke is nie 'n voorvereiste om 'n vinnige toename in aanplantings te verseker nie. As die grond vrugbaar genoeg is, kan jy dit doen.

In die teenoorgestelde geval moet die veldtog gevoed word met kunsmis met 'n hoë inhoud van fosfor, stikstof en kalium (byvoorbeeld azofoska): daar is 1 eetlepel kunsmis per tien liter.

Dit moet egter onthou word dat groot dosisse na 3-4 jaar die dood van plante kan veroorsaak, ten spyte van die welige en lang bloei onmiddellik na voeding. Soms sal dit nie oorbodig wees om as onder die plantwortels te sprinkel nie.

Om die klokkies te water, is net nodig gedurende die ontluikende tydperk, die res van die tyd kan jy op hul droogteweerstand staatmaak. Grondlosheid moet ook gemonitor word en onkruid moet nie naby die kampanula groei nie.

Wat die bloeiwyses betref, kan hulle skoonheid gehandhaaf word deur die reeds bloeiende knoppies te verwyder. As dit nodig is om die groei van die gewas te beheer, moet die saad in die grond gesny word voordat die porieë oopgemaak word. Wanneer die "bokse" -vrugte ryp is, moet hulle afgesny word.

Om die klokkies te water, is slegs nodig gedurende die ontluikende tydperk, die res van die tyd kan jy op hul droogtetoleransie staatmaak

Tuinklokke: kies plante vir gesamentlike aanplant

Dit is maklik om bure op te tel vir klokkies: die belangrikste is om soortgelyke toestande in te neem waarin die plante die meeste gemaklik sal voel. Aangesien die klokke lief is vir 'n neutrale grond sonder 'n oormaat van vog en die son (soms penumbra), moet vennootkulture gekies word.

Byvoorbeeld, die Karpatiese Kampanula kombineer ideaal met Dalmatiese geraniums en sonneblomme. Goeie bure vir die klokkie Portenshlag is naeltjies, false. Die vennote vir die drukke klokkie is die Alpe aster, die enoter en die yaskolka, maar mens moet die groei van hierdie spesie in ag neem, aangesien die kampanula die naaste aanplantings verdrink het.

Medisinale eienskappe van die klok (video)

Groeiende blomblomme uit saad is 'n uitstekende oplossing vir beide die tuin en die woonstel, aangesien hierdie plant nie spesiale sorg en klimaatstoestande benodig nie, en tog moet jy 'n paar eenvoudige reëls onthou wat die veldtog sal help om vinniger te groei en die oog met blom langer te hou.

Om nie materiaal te verloor nie, maak seker dat jy dit aan jou sosiale netwerk red, eenvoudig deur op die onderstaande knoppie te kliek:

Groei 'n sagte kampanula en sorg vir haar in die huis en tuin

Campanula is 'n blomme plant van die Bellflower familie. In sy natuurlike omgewing groei hierdie blom in die suide van Europa. Tot op datum is daar meer as 250 spesies van die kampanula. Hierdie plant word gebruik om parke en voortuine te versier. As Kampanula in jou huis verskyn, is dit maklik om te sorg, maar dit vereis kennis van sommige nuanses.

Grondsamestelling

In die natuur groei die klok op rotsagtige grond. Daar is geen spesiale vereistes vir die grond van hierdie plant nie. Dit word in los en ligte grond geplant. Dit bied goeie lugruil, wat baie belangrik is vir die wortelstelsel. Jy kan 'n grondmengsel van plaat-, turf-, turf- en humusgrond voorberei met die toevoeging van sand in gelyke dele.

Plant 'n plant

By die huis, plant, sowel as sy oorplanting, word uitgevoer in die vroeë lente. Aangesien hierdie blom 'n kort lewensiklus het, word dit selde oorgeplant, en meer dikwels word jong steggies gebruik vir die groei van nuwe monsters.

Bevrug die klok moet bemesting vir ornamentele blomplante dwarsdeur die groeiseisoen en blom met tussenposes van een keer elke drie weke.

Met die aanvang van koue weer staak Kampanula sy groei, en daarmee verminder sy behoefte aan besproeiing. Op die plant afgesny die lang lote en oorgedra word na 'n koel plek. Die blom word gehou teen 'n temperatuur van 13-15 grade en word gereeld natgemaak - nie meer as een keer per maand nie.

Met die koms van die lente word die klokkie gesnoei, die droë takke en blare verwyder en die water verhoog.

Saadgroei en enting

Groei moontlik op twee maniere - met behulp van saad en steggies. Hierdie prosedure word in die lente uitgevoer.

Die klein sade van kampanula word oppervlakkig op voedingsgrond gesaai en met spuitbottel bespuit. Na 1-2 weke moet saailinge ontkiem. Nadat hulle sterker geword het en verskeie blare loslaat, word hulle afsonderlik in potte gesit.

Die metode van groeiende kampanula wat steggies gebruik, is baie makliker en doeltreffender. Vir suksesvolle voortplanting word steggies van die onderste deel van die stam gebruik. Plant lote vir wortels word in die grondmengsel van turf en sand gemaak. So 'n samestelling sal hulle vinnige wortel verseker.

Geplantte lote moet gereeld bespuit word. Die belangrikste ding is om dit nie te oordoen nie, want 'n oormaat van vog kan veroorsaak dat hulle verrot.

Meestal word hierdie binnenshuise blom aangetas deur skuite en spinnekopmytes. Die rede hiervoor is onbehoorlike sorg. Geaffekteerde monsters word behandel met 'n insekdodende oplossing. Dit is die moeite werd om te onthou dat die verhoogde humiditeit van lug en grond die voorkoms van grysvrot kan veroorsaak, wat baie gevaarlik vir die plant is.

Sorg vir haar by die huis, vereis nie veel moeite en koste nie. Dit is 'n baie delikate en dekoratiewe blom wat enige leefruimte kan versier.

Campanula, of klokkie, in blomkultuur: van die keuse van spesies na die reëls van sorg

Campanula (uit die Latynse Campanula) - 'n groot genus van plante, wat ongeveer 400 spesies insluit. Hulle het almal blomme van klokke: beskeie, maar aantreklik. Campanules word versprei oor Europa, die gebied van Rusland, en word selfs in Noord-Amerika aangetref. Hierdie plante versier skaduryke woude en alpiene hange. Sal hulle 'n plek in die tuin hê?

Bloemklok: struktuur en eienskappe van blom

Klokke is uitsluitlik kruieagtige plante, meerjariges is oorheersend in die natuur. maar Daar is tweejaarlikse en jaarlikse spesies.

Almal deel 'n spesiale vorm van blomme wat op die stam versamel is, waarvoor hulle hul naam (campana-bell) kry.

Kroonblare kan geverf word in skakerings van blou, blou, mauve, daar is spesies met wit blomme.

Die tuinkampanula het lang stamme wat oor die grond versprei. Gediversifiseerde variëteite van plante, в том числе и с махровыми цветками, интересных расцветок. Они источают приятный и ненавязчивый аромат со сладкими нотками, который усиливается к вечеру.

Описание видов и сортов колокольчика (кампанулы садовой)

Большой ассортимент видов позволяет красиво оформить участок. Кампанулы хорошо смотрятся в общих клумбах, потому что их цветки с нежной окраской прекрасно сочетаются с другими обитателями цветника. Ampelnye grade sal blompotte versier. U kan 'n plant volgens u smaak kies, wat organies inpas by die algemene konsep van grondgebiedontwerp.

Ander tipes klokke

Daar is ander tipes klokke wat op die plot geplant kan word:

  1. Langkolom: die hoogte is nie meer as 30 cm nie, dus dit is geskik vir grense. Blou blomme word in die kwas versamel.
  2. Kamnelomka: ondermaatse plant met pers blomme. Hoogte is nie meer as 5 cm nie.
  3. Piramidale: lang standhoudende, dik stingels waarvan bedek met knoppies.
  4. Poskharsky: Ideaal vir alpiene skyfies, want sy bosse versprei oor die grond. Dit bloei van Mei tot herfs.
  5. Sarasto: het 'n mediumgrootte stam en groot persklokblomme, kyk af.
  6. Sarmatian: 'n seldsame spesie wie se geboorteplek die Kaukasus is. Hy is lief vir die son. Klokke uitstraal 'n aangename heuning reuk.
  7. Tirsoid: 'n plant wat redelik eksoties is, want dit het 'n digte bloeiwyse, waarvan die hoogte tot 70 cm kan wees.

'N Klok groei van saad in die tuin en by die huis

Alle vorme van klokke, beide meerjarig en jaarliks, word voortgebring deur saad. Dit is 'n redelik eenvoudige manier, en die proses is nie moeilik nie, selfs vir diegene wat hul webwerf baie onlangs begin ontwerp het. Tuinkampanules wat geskik is vir die groei in bokse of hangpotte op veranda's, balkonne, in arbors.

Die blare van bloublokke het gewoonlik goeie ontkieming, indien hulle behoorlik versamel en bewaar word. Hulle benodig geen voorafgaande voorbereiding voordat u aan boord gaan nie. Die belangrikste ding is dat hulle gesond is: geen tekens van verrotting en ander siektes, onaangename reuke nie.

Die maklikste manier is om die sade onmiddellik in die grond te plant. Gewoonlik doen hulle dit in Mei of in Oktober "voor die winter". Dit is nodig om groewe te maak, met inagneming van die afstand tussen die rye en gebaseer op die afmetings van die geselekteerde tipe klokkie. In die lente kan lote verdun word en na willekeur oorgeplant word. Maar meerjarige rasse mag nie hierdie jaar met sy pragtige blom nie.

Die maklikste manier is om die klopsaad onmiddellik in die grond te plant

As jy die komende somer in die kampanula wil bloei, sal jy in Maart of April die saailinge moet versorg. Saad word net eweredig oor die grond in die houer versprei. Dit is beter om 'n ligte substraat met goeie waterpermeabiliteit te kies.

Byvoorbeeld, 'n mengsel van turf, humusgrond en sand is goed geskik in 'n verhouding van 3: 6: 1. Die grond moet vooraf gevog wees. Die sade van die klokkies word liggies in die grond ingedruk, met 'n spuitbottel gespuit, en dan word die houer met poliëtileen bedek, wat die effek van 'n kweekhuis skep.

Die ideale temperatuur is 20 ° C. Skote sal na 14 - 20 dae verskyn.

Daarna kan jy die film verwyder en die houer op die blink vensterbank sit. Maar dit is belangrik om te sorg dat die son nie op die jong plante val nie. Sorg dat saailinge betyds natmaak as die boonste laag van die aarde droog word.

Wanneer 2-4 volwaardige blare ontwikkel, moet jy die klokkies uitkies en plant, sodat tussen hulle 8-10 cm is. Elke plant sal genoeg ruimte vir ontwikkeling hê. By uitplant met komplekse kunsmis, verdun in lae konsentrasie.

As jy die komende somer in die kampanula wil bloei, sal jy in Maart of April die saailinge moet versorg.

Bluebell: die eienaardighede van versorging in binnenshuise toestande

Die gelyklokbloem is 'n onvergelykbare "bruid". Twee of drie dekades gelede kon so 'n huisplant in elke huis gevind word, en vandag het sy gewildheid onverdiend afgeneem. Dit is jammer, want die "bruid" kombineer skoonheid en pretensieloosheid suksesvol.

Die platbladige kampanula is lief vir goeie beligting, maar sy delikate blare en blomme verdra nie brandende sonlig nie. Daarom, as die pot aan die suidekant is, moet jy kunsmatige skaduwee skep of dit naby die venster op die nagstand of 'n spesiale staanplek plaas.

Die noorde is ook nie geskik vir groei nie, want die klokkies sal die son mis, die blom sal stop, en hulle stamme sal strek, onaantreklik raak. Ideaal - die oostelike en westelike venster van die huis.

In die warm seisoen kan die "bruid" op die oop balkon of in die tuin uitgevoer word.

Die eenvormige klokkie is 'n onvergelykbare bruid

Soos alle plante, Vlakke kampanula het genoeg vog nodig. Sy het matige water nodig, in die somer - meer dikwels in die winter - minder dikwels, maar die aardbol moet nooit heeltemal uitdroog nie.

Oormaat water is ook uiters ongewens omdat dit wortelvrot veroorsaak. In hierdie geval, ervaar ervare produsente met mekaar inligting dat Campanula die besproeiing met kraanwater heeltemal verdra sonder om te vestig.

In die warm seisoen, veral in die somermaande, word die blom uit 'n spuitbottel gespuit. Dit is wenslik dat die druppels nie self op die klokkies val nie (hulle mag lelike kolle voorkom). Daarom moet jy die pot verhoog en die lote "van binne" van die onderkant verfris. As die kamer baie droë lug is, kan die pot in 'n pan gevul word met gevulde mos of klein klippies.

Campanula is lief vir goeie beligting, maar sy delikate blare en blomme verdra die skroeiende sonstrale nie.

Tuinklok: tegnologie van aanplant en versorging in die oop veld

Saailinge word geplant op die grens van lente en somer: in die laaste dekade van Mei of vroeg in Junie. Jy moet 'n plek kies waar die saailinge die vereiste hoeveelheid sonlig ontvang. Skaker-liefdevolle spesies word onderskei deur die donkergroen kleur van blaarplate. Daarom moet jy 'n oop plek kies sodat bosse, bome, heinings, mure van die huis hulle nie van die son blokkeer nie.

Die grond moet eers voorberei word: grawe goed, verwyder onkruide en die oorblyfsels van hul wortels, gebruik kunsmis. As die grond swaar is, kan humus en sand by die blomtuin gevoeg word. Maar dit word nie aanbeveel om mis en turf te bring nie, omdat hulle 'n swamveldtog kan uitlok.

Wanneer jy lae klokke plant, is dit genoeg om 'n afstand van 10 tot 15 cm tussen plante te hou, vir sredneroslyh - ongeveer 25 cm, en vir spesies met lang stingels - nie minder nie as 50 cm. Wanneer die plante geplant word, bly dit om die grond om hulle te stamp en water versigtig te gooi.

Ondiepe soorte bloublokke word onderskei deur die donkergroen kleur van blaarplate.

Blomme wat soos klokke lyk: skakel verwarring uit

In die natuur is daar plante wat soos klokke lyk. Maar volgens botaniese sistematisering behoort hulle aan ander gesinne, en behoort soms aan verskillende klasse.

Lees ook: Bloeiende lila in die winter (lila dwing)

Dus, die Chileense klokkie, wat amptelik Lapazheria genoem word, behoort aan die monokotte. Dit is 'n liaan, bedek met groot blomme. In die natuur groei dit net op die hange van die Andes in Chili.

Hoe om 'n klokkamer te laat groei (video)

Die klokkies lyk soos:

  1. Digitalis is 'n kruidagtige meerjarige, waarvan sommige spesies vir dekoratiewe en medisinale doeleindes gebruik word. Party van hulle is giftig, dus hulle word nie geplant waar kinders loop nie.
  2. Gentiaan word gewoonlik ook met blou klokkies versier, ten minste - wit of geel. Sy, soos die veldtog, word in blombeddings geplant.
  3. Gloxinia is 'n huisplant met volumineuse "gramofone" van verskillende kleure.
  4. Petunia is 'n gewilde blomversieringswebwerf en balkonne.
  5. Ipomoea - convolvulus met kleurvolle klokkies.

Alhoewel die klokkies as weideplante beskou word, is die kampanula ideaal vir die versiering van 'n tuin of blomtuin naby die huis. Die verskeidenheid tipes, hul groottes en kleure laat harmoniese komposisies toe.

Aandag, net vandag!

(24,00 vanaf 5)
Laai tans ...

Kyk na die video: BELL SUN, SEA & ICE CREAM. NOWA KOLEKCJA LIMITOWANA Z BIEDRONKI (November 2020).

Загрузка...

Pin
Send
Share
Send
Send